ปีใหม่ไม่จำเป็นต้องเริ่มใหม่ แต่อาจต้อง “หยุดทำ” บางอย่างก่อน
ทุกปลายปี มักมีบรรยากาศบางอย่างที่คล้ายกัน ความรู้สึกว่าชีวิตควรต้อง “ดีขึ้น” ควรต้อง “ก้าวหน้า” ควรต้อง “เปลี่ยนแปลง” คำว่า ปีใหม่ ฟังดูเหมือนจุดเริ่มต้นที่สวยงาม แต่ในอีกมุมหนึ่ง มันก็คือแรงกดดันเงียบ ๆ ที่บอกเราว่า ถ้าไม่เริ่มอะไรใหม่สักอย่าง เราอาจกำลัง “ตามไม่ทันใคร” ผู้เขียนเองก็เคยรู้สึกเช่นนั้น จนวันหนึ่งเริ่มตั้งคำถามว่า เราจำเป็นต้องเริ่มใหม่จริงหรือ หรือแท้จริงแล้ว สิ่งที่ควรทำก่อน อาจไม่ใช่การ “เริ่ม” แต่คือการ “หยุด” เราเริ่มใหม่ ทั้งที่ไม่เคยหยุด หลายปีที่ผ่านมา ผู้เขียนเห็นผู้คนจำนวนมาก รวมถึงตัวเองในบางช่วงเวลา รีบตั้งเป้าใหม่ ทั้งที่ยังแบกของเดิมเอาไว้เต็มหลัง เราอยากทำงานให้เก่งขึ้น แต่ไม่เคยหยุดถามว่างานบางอย่างยังจำเป็นอยู่หรือไม่ เราอยากมีสุขภาพดีขึ้น แต่ไม่เคยหยุดพฤติกรรมที่ทำร้ายร่างกายและใจอย่างต่อเนื่อง เราอยากมีชีวิตที่สมดุล แต่ไม่เคยหยุดวิ่งตามความคาดหวังของคนอื่น เมื่อไม่เคยหยุด ปีใหม่จึงมักกลายเป็นเพียง “ปีเก่าในเวอร์ชันที่เหนื่อยกว่าเดิม” การหยุด ไม่ใช่ Checklist แต่คือกรอบคิด การหยุดที่ผู้เขียนกำลังพูดถึง ไม่ใช่รายการสิ่งที่ต้องทำให้ครบ แต่เป็นกรอบคิดบาง...