ARTHIT's Space

ต้นที่ตายเป็นต้นแรกในสวน คือต้นที่ผู้เขียนตั้งใจดูแลที่สุด รดน้ำทุกเช้า พรวนดินทุกสัปดาห์ ขยับกระถางหาแสงให้แทบทุกวัน ส่วนต้นที่โตงามที่สุดตอนนี้ เป็นต้นที่ปลูกทิ้งไว้มุมรั้ว แทบไม่เคยเดินไปถึง มารู้ตัวอีกทีตอนเดินไปหากิ่งไม้ค้ำต้นอื่น ยอดมันพ้นรั้วไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

  เช้ามืดวันที่ 02/07/2569 ผู้เขียนเปิดแอป Claude ขึ้นมาตามปกติ ยังไม่ทันได้พิมพ์อะไร ก็มีหน้าต่างข้อความเด้งขึ้นมาทักทายก่อน "Fable 5 is back" ประโยคสั้น ๆ บนหน้าต่างแจ้งเตือน บอกว่าโมเดลที่หายไป 19 วันเต็ม กลับมาแล้ว ความรู้สึกแรกไม่ใช่ความดีใจครับ แต่เป็นคำถามแบบคนทำงาน "ถ้าเครื่องมือที่เราพึ่งพาทุกวัน หายไปแบบนี้อีก เราพร้อมแค่ไหน"

  มีบางอย่างที่รู้ได้ทันทีโดยไม่ต้องรอนาน กด Enter แล้วไม่มีอะไรเกิดขึ้น วงกลมหมุน ค้างอยู่อย่างนั้น ไม่ใช่เพราะ internet ไม่ใช่เพราะคอมพิวเตอร์ที่ใช้งานอยู่ ... Claude ล่มอีกแล้ว

ไปอ่านเจอมา ชอบมาก "When you're locked in, you don't look for greener grass. You water yours." แค่นี้เลย ไม่มีที่มา ไม่มีบริบท แต่อ่านแล้วรู้สึกว่า นี่แหละคือสิ่งที่หลายคนยังทำไม่ได้

  มีเครื่องมือตัวหนึ่งอ้างว่าทำงาน 2 เดือนให้เหลือวันเดียว เปิดให้ลองฟรีถึงแค่ 22/06/2569 หลังจากนั้นคิดเงินเพิ่ม ฟังดูเหมือนโฆษณาขายคอร์ส แต่นี่คือ Claude Fable 5 โมเดลใหม่ของ Anthropic ที่เพิ่งเปิดตัวเมื่อ 09/06/2569 และคำอ้างเรื่อง 2 เดือนเหลือวันเดียวนั้น มาจาก Stripe บริษัทระบบชำระเงินออนไลน์ระดับโลก 

ลองพิมพ์ประโยคสั้น ๆ ลงใน Gemini Omni หรือ Seedance แล้วรอดูสิ่งที่เกิดขึ้น ไม่ถึงสิบวินาที คุณได้วิดีโอที่มีแสง มีเงา มีฟิสิกส์ ตัวละครเคลื่อนไหวอย่างเป็นธรรมชาติ ฉากเปลี่ยนได้ตามคำสั่ง เหมือนกำกับหนังด้วยการพิมพ์ เมื่อตอนผู้เขียนลองใช้ครั้งแรก ได้เห็นผลลัพธ์แล้วถึงกับอึ้งไปเหมือนกัน ไม่ใช่เพราะประทับใจอย่างเดียว แต่เพราะคิดว่า ถ้าผู้เขียนทำได้ง่ายขนาดนี้ คนที่อยากใช้มันในทางที่ผิด เขาก็ทำได้เหมือนกัน ถ้าใครก็ได้สามารถสร้างวิดีโอสมจริงได้ภายในไม่กี่วินาที โดยไม่ต้องมีกล้อง ไม่ต้องมีนักแสดง ไม่ต้องมีสถานที่ แล้วเราจะรู้ได้อย่างไร ว่าสิ่งที่กำลังดูอยู่ มันจริงหรือเปล่า? คำถามนี้ไม่ใช่ของนักพัฒนาซอฟต์แวร์หรือวิศวกร AI อีกต่อไปแล้ว มันเป็นคำถามของทุกคนที่เลื่อน Feed วันนี้ครับ

ไปอ่านเจอมา ชอบมาก "Don't expect people to be there for you just because you are always there for them. Not everyone has the same heart as you." อ่านแล้วนิ่งไปสักครู่ ไม่ใช่เพราะเจ็บปวด แต่เพราะรู้สึกว่ามันพูดแทนบางอย่างที่เคยรู้สึกอยู่ในใจได้ตรงมาก เลยอยากเขียนถึงเรื่องนี้สักครั้ง 1. เราคาดหวังโดยไม่รู้ตัว ทุกครั้งที่เราให้ใจช่วยเหลือใครสักคน เราไม่ได้แค่ "ให้" เฉย ๆ มีบางอย่างที่แนบไปด้วยโดยไม่รู้ตัว ไม่ใช่เงื่อนไข ไม่ใช่ข้อแม้ แต่เป็น ความคาดหวังเบา ๆ ที่ฝังอยู่ลึก ๆ ว่า "ถ้าวันหนึ่งผมต้องการความช่วยเหลือ เขาจะอยู่ตรงนั้น" และเมื่อวันนั้นมาถึง เขาไม่อยู่ตรงนั้น ความเจ็บปวดมันมาจากตรงนี้เอง ไม่ใช่เพราะเขาทำอะไรผิด แต่เพราะเราคาดหวังในสิ่งที่เราไม่เคยพูดออกมา และเขาก็ไม่รู้ว่าต้องทำ 2. ใจคนไม่ได้ถูกสร้างมาเหมือนกัน ผู้เขียนเชื่อว่าคนที่ "ไม่อยู่ตรงนั้น" ส่วนใหญ่ไม่ได้เป็นคนเลว แค่ใจเขาถูกหล่อหลอมมาต่างกัน บางคนโตมาในบ้านที่ ไม่มีใครอยู่ตรงนั้น  ให้เขาก่อน เขาก็ไม่รู้ว่าการ "อยู่ตรงนั้น" มันควรทำอย่างไร บางคนเรียนร...

ช่วงที่วิ่งบ่อย ๆ ใหม่ ๆ ผู้เขียนไม่เคยสนใจตัวเลข HR Zone บนหน้าจอนาฬิกาเท่าไหร่ สนใจแค่สองอย่าง ระยะทาง กับ เพซ วิ่งได้ไกลขึ้นก็ดีใจ เพซเร็วขึ้นก็ภูมิใจ คิดง่าย ๆ ว่า ยิ่งเร็ว ยิ่งดี ยิ่งไกล ยิ่งเก่ง จนเริ่มรู้สึกตัวว่า ซ้อมหนัก แต่ พัฒนาช้า วิ่งเสร็จแล้วล้าแบบฟื้นไม่ค่อยทัน ขาหนัก ตัวหนัก ใจก็เริ่มหนักตาม แล้วคำที่ได้ยินมาตลอดก็เริ่มดังขึ้น "ซ้อม Zone 2 ซิ" เพื่อนนักวิ่งพูด โค้ชพูด คลิปใน YouTube พูด แต่ผู้เขียนไม่เคยสนใจจริง ๆ ว่ามันคืออะไร และทำไมการ วิ่งช้าลง ถึงจะช่วยให้ดีขึ้นได้ จนกระทั่งตัดสินใจหยุด แล้วกลับไปทำความเข้าใจตั้งแต่ต้น เรื่องที่เรียกว่า Heart Rate Zone 1. Heart Rate Zone คืออะไร อธิบายแบบไม่ต้องเปิดตำรา พูดให้ง่ายที่สุด Heart Rate Zone คือการแบ่ง "ความหนักของการออกกำลังกาย" ออกเป็น 5 ระดับ โดยวัดจาก อัตราการเต้นของหัวใจ เทียบกับค่าสูงสุดที่หัวใจเราเต้นได้ ซึ่งเรียกว่า Max HR (Maximum Heart Rate) วิธีคำนวณ Max HR แบบง่ายที่สุดคือ 220 − อายุ อย่างผู้เขียนอายุ 57 ปี ก็จะได้ 220 − 57 = 163 bpm แต่ค่าจริงจากนาฬิกา Garmin Epix 2 ที่วัดได้คือ 176 ...

ห้องประชุมห้องหนึ่ง โต๊ะยาว คนเต็มห้อง ทุกคนมีความเห็น ทุกคนพร้อมพูด คนแรกพูด... คนที่สองแย่ง... คนที่สามขัด... แต่ละคนมีเหตุผล แต่ละคนมีจุดยืน แต่ยิ่งพูดมาก ยิ่ง  วกวน ไม่มีจุดลงตัว แล้วก็มีคนหนึ่ง นั่งอยู่ตรงนั้นตั้งแต่ต้น ไม่พูดสักคำ ไม่ใช่เพราะไม่มีอะไรจะพูด แต่เพราะเขา  เลือก  ที่จะยังไม่พูด ความเงียบของเขาทำให้ทั้งห้องค่อย ๆ หยุด หยุดคิด หยุดฟัง หยุดแย่งกันพูด แล้วบทสนทนาก็เปลี่ยนทิศทางไปเอง โดยที่เขายังไม่ได้เอ่ยสักคำ เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นบ่อยกว่าที่คิด ความนิ่ง  ไม่ใช่ความว่างเปล่า มันคือ  พลัง  ชนิดหนึ่ง 1. ความนิ่ง ≠ ความเฉย หลายคนเข้าใจผิดว่า  คนนิ่ง คือคนไม่มีความเห็น หรือแย่กว่านั้น คือคนที่  ไม่กล้าพูด แต่ถ้าทำงานมานานพอ จะเริ่มเห็นว่า คนที่พูดเก่งที่สุดในห้อง ไม่ใช่คนที่พูดมากที่สุด แต่คือคนที่  เลือกจังหวะได้ดีที่สุด "นิ่งเพราะไม่รู้จะพูดอะไร" กับ "นิ่งเพราะเลือกที่จะยังไม่พูด" สองอย่างนี้  หน้าตาเหมือนกัน แต่ข้างในต่างกันสิ้นเชิง อย่างแรก คือ  ความว่าง อย่างหลัง คือ  ความตั้งใจ ในที่ประชุมหลายแห่ง มักมีคนแบบนี้อ...

เมื่อไม่นานมานี้ ผู้เขียนได้รับคำถามจากผู้อ่านท่านหนึ่ง ถามสั้น ๆ ว่า "Vibe Coding กับ Vibe Design คืออะไรครับ? เห็นคนพูดถึงบ่อยมาก แต่ยังไม่เข้าใจว่ามันต่างจากของเดิมยังไง" เป็นคำถามที่ดีมาก และผู้เขียนเชื่อว่าหลายคนก็สงสัยเหมือนกัน เพราะสองคำนี้ ไม่ได้เป็นแค่ศัพท์เทคนิคใหม่ แต่มันกำลัง  เปลี่ยนวิธีที่เราสร้างของ  ในยุค AI อย่างแท้จริง ลองมาทำความเข้าใจไปพร้อมกันครับ 1. Vibe Coding คืออะไร? คำว่า  Vibe Coding  ถูกบัญญัติขึ้นโดย  Andrej Karpathy อดีตผู้อำนวยการด้าน AI ของ Tesla และผู้ร่วมก่อตั้ง OpenAI เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2025 เขาโพสต์ข้อความสั้น ๆ บน X (Twitter) ที่มีคนอ่านกว่า 4.5 ล้านครั้ง ใจความว่า  "มีการเขียนโค้ดแบบใหม่ที่ผมเรียกว่า vibe coding คุณปล่อยตัวไปกับ vibe ยอมรับพลังของ AI แล้วลืมไปเลยว่าโค้ดมีอยู่จริง" ฟังดูเหมือนล้อเล่น แต่หลักการเบื้องหลังมัน  จริงจังมาก แก่นแท้ของ Vibe Coding คือ  บอก AI ด้วยภาษาคนธรรมดา  ว่าอยากได้อะไร AI จะเขียนโค้ดให้ เราทดสอบ ถ้าไม่ถูกใจก็สั่งแก้ แล้ววนลูปแบบนี้จนได้ผลลัพธ์ที่ต้องการ ลองนึกภาพง่าย ๆ ...

มื้อเที่ยงวันนั้นกินน่องไก่ทอด 2 ชิ้น ข้าว 1 ทัพพี ต้มฟัก และยำวุ้นเส้น รู้สึกว่ากิน ปกติ  ไม่ได้กินมาก ไม่ได้กินฟุ่มเฟือย แต่พอ log ลงแอปแล้วดูตัวเลข ไขมันวันนั้นไปแล้ว 28g จากโควต้า 60g แค่มื้อเดียว  ยังไม่ถึงบ่าย นั่นคือวันที่ผู้เขียนเริ่มเข้าใจจริง ๆ ว่า การ นับแคลอรี่ มันไม่ใช่เรื่องของคนหมกมุ่น แต่มันคือเรื่องของคนที่อยากรู้ว่า ตัวเองกำลังทำอะไรอยู่กันแน่ 1. ก่อนที่จะเริ่มนับ ต้นเดือนมีนาคม ผู้เขียนไปวัด InBody ตัวเลขที่ได้ ตรงไปตรงมา  น้ำหนัก 75.2 kg ไขมัน 20.0 kg  คิดเป็น 26.6% ของร่างกาย กล้ามเนื้อ 31.0 kg InBody Score  72/100 เป้าหมายที่อยากไปถึงคือลดไขมันลง ~10 kg โดย ไม่สูญเสียกล้ามเนื้อ ที่สะสมมา สองเป้าหมายนี้ดูเหมือนขัดกัน แต่มันทำได้ถ้าวางระบบให้ถูก ผู้เขียนไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองกินมากเกินไป แต่ตัวเลขบอกว่ามีบางอย่างที่ มองไม่เห็น และนั่นคือจุดเริ่มของการตัดสินใจว่า ต้องนับจริงสักที 2. ระบบที่วางไว้ และทำไมตัวเลขถึงเป็นแบบนี้ ก่อนจะตั้งเป้า ต้องเข้าใจคำว่า  Calorie Deficit  ก่อน ร่างกายเราใช้พลังงานทุกวัน แม้แต่ตอนนอนหลับ ตัวเลขที่เรียกว...

เมื่อ  8 เมษายน 2569  Google ประกาศอัปเดตใหญ่ Gemini รวม NotebookLM  เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งโดยตรง ผ่านฟีเจอร์ใหม่ที่ชื่อว่า  "Notebooks" ช่วงนั้นยุ่ง ๆ กับงานภาพดอก Beot-Kkot จากทริปโซล ไม่มีเวลานั่งลอง พอถึง วันหยุดสงกรานต์  ก็เลยได้เวลาแกะของใหม่สักที ลองใช้จริง แล้วมาเล่าให้ฟังครับ 1. NotebookLM คืออะไร — สำหรับคนที่ยังไม่รู้จัก ก่อนจะไปถึงเรื่องอัปเดต ขอเล่าคร่าวๆ ก่อนว่า  NotebookLM  คืออะไร NotebookLM เป็นเครื่องมือ AI ของ Google ที่ทำหน้าที่เหมือน  "ผู้ช่วยวิจัยส่วนตัว" ต่างจาก chatbot ทั่วไปตรงที่  มันไม่ได้ตอบจากอินเทอร์เน็ตทั้งหมด แต่ตอบจาก  เอกสารที่เราใส่ให้มันเท่านั้น อยากให้มันอ่านรายงานโครงการ 50 หน้า? ใส่เข้าไป อยากให้มันสรุปบทความวิจัย 10 ชิ้น? ใส่เข้าไป แล้วถามมันได้เลย คำตอบจะ  ยึดโยงกับ source ที่เราให้ ไม่หลุด ไม่มัว ไม่แต่งเรื่องเอง แต่ที่ทำให้ NotebookLM ดังจริงๆ คือฟีเจอร์  Audio Overviews ที่สร้าง podcast จาก notes ของเราได้ ฟังเหมือนพิธีกรสองคนนั่งคุยเรื่องที่เราใส่ให้จริงๆ แล้วยังมี  Video Overviews...

เดินอยู่ริม ทะเลสาบซอกชน  (Seokchon Lake) ต้นไม้ทั้งแถวบานจนกลายเป็นแนวสีชมพูยาวสุดตา กลีบดอกร่วงลงมาตามลม ปูพื้นทางเดินเป็นชั้นบาง ๆ ผู้เขียนหยุดเดิน หยิบ  Xiaomi 17 Ultra  ขึ้นมากดชัตเตอร์ ไม่ได้คิดอะไรมาก แค่รู้สึกว่า ต้องเก็บภาพนี้ไว้ ทริปเกาหลีครั้งนี้ ระหว่างวันที่ 3 - 8 เมษายน 2569 เป็น  family trip  ที่มีเป้าหมายเดียว — ไปดู  벚꽃  (Beot-kkot) หรือดอกซากุระเกาหลีให้เต็มตา และบันทึกทุกช่วงเวลาด้วยสมาร์ทโฟนเพียงเครื่องเดียว 1. 벚꽃 (Beot-kkot) ไม่ใช่ "ซากุระ" หลายคนเรียกดอกไม้สีชมพูที่บานในฤดูใบไม้ผลิว่า "ซากุระ" แต่ถ้าไปพูดคำนี้กับคนเกาหลี... อาจจะได้รับรอยยิ้มที่ไม่ค่อยเต็มใจนัก ในเกาหลี ดอกไม้ชนิดนี้เรียกว่า  벚꽃 (Beot-kkot) แปลตรงตัวคือ "ดอกเชอร์รี" คำว่า "ซากุระ" เป็นภาษาญี่ปุ่น ซึ่งมีนัยเชื่อมโยงกับยุคอาณานิคมที่ญี่ปุ่นปกครองเกาหลี (1910–1945) ยุคที่ต้น Yoshino Cherry ถูกนำมาปลูกทั่วคาบสมุทรเกาหลี รวมถึงรอบพระราชวังในกรุงโซล แต่สิ่งที่น่าสนใจคือ เกาหลีมีซากุระ สายพันธุ์ของตัวเอง ชื่อว่า  King Cherry (왕벚나무 | Wangbeotnamu) ต้นกำเนิดอยู่บ...