ความเงียบในภาพถ่าย
ภาพถ่ายบางภาพทำให้เราหยุดมองได้นาน ทั้งที่ในภาพแทบไม่มีอะไรเลย อาจเป็นต้นไม้เพียงต้นเดียวกลางพื้นที่โล่ง หรือแสงแดดยามบ่ายที่ทอดผ่านหน้าต่างลงบนพื้นห้อง ไม่มีเหตุการณ์สำคัญให้ติดตาม ไม่มีอะไรโดดเด่นสะดุดตา ทว่าภาพเหล่านี้กลับทำให้เราอยากมองอยู่นานกว่าที่คิด ผู้เขียนสนใจภาพถ่ายลักษณะนี้มานานแล้ว โดยเฉพาะภาพที่ใช้แสงและเงาสร้างบรรยากาศ มีองค์ประกอบไม่มากนัก และปล่อยพื้นที่บางส่วนของภาพให้ว่างไว้ เมื่อถ่ายภาพมานานขึ้น ความสนใจก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไป จากเดิมที่มองหาตัวแบบสวย ๆ หรือภาพที่สมบูรณ์ทางเทคนิค เริ่มสนใจว่าภาพหนึ่งภาพจะถ่ายทอดความรู้สึกออกมาได้อย่างไร ภาพบางภาพไม่ได้ดึงดูดสายตาตั้งแต่แรกเห็น ต้องใช้เวลามองสักพักจึงจะเริ่มสัมผัสถึงบรรยากาศของมัน ผู้เขียนชอบเรียกสิ่งนี้ว่า ความเงียบในภาพถ่าย ความเงียบไม่ได้หมายถึงความว่างเปล่า ภาพถ่ายที่มีความเงียบมักทำให้เรานึกถึงภาพที่มีวัตถุเพียงชิ้นเดียว หรือภาพที่มีพื้นที่ว่างมาก ๆ ความรู้สึกสงบนิ่งไม่ได้ขึ้นอยู่กับจำนวนสิ่งของที่ปรากฏในภาพเสมอไป ภาพถนนที่มีผู้คนเดินผ่านไปมาอาจให้ความรู้สึกสงบได้ หากจังหวะและองค์ประกอบของภาพลงตัว...